Onze strijd

Vakbondsstrijd in de ouderenzorg loont!

Op maandag 7 mei 2018 werd een fantastisch cao-resultaat in de ouderenzorg binnengesleept. Een loonstijging van 4%, flex wordt verder teruggedrongen, forse verhoging beloning stages, volledige reistijd=werktijd- vergoeding voor de thuiszorgers, een meldpunt voor naleving van de cao, en uitbreiding van de vakbondsrechten. Deze resultaten komen nog bovenop de successen die al eerder in politiek Den Haag zijn geboekt.  Zoals: de bezettingsnorm voor verpleeghuizen(2 miljard extra), terugdraaien van 50% vd bezuinigingen op de huishoudelijke thuiszorg, verbod op nul-uren-contracten en alfaconstructie(soort gedwongen zzp) en een bodem in het loongebouw ivm aanbestedingen, waardoor de race naar beneden wordt gestopt. 

Duizenden zorgmedewerkers stonden op voor goede zorg

Dit is niet zomaar uit de lucht komen vallen, dit is het resultaat van een jarenlange georganiseerde strijd. Een strijd van zorgmedewerkers gericht op het aanpakken van de oorzaken van de race naar beneden. De afgelopen jaren stonden duizenden zorgmedewerkers op voor goede zorg. Omdat zorgmedewerkers zich organiseerde in de FNV en jarenlang de problemen in de zorg hebben aangekaart, ging het debat bij de afgelopen cao niet meer over de moordende concurrentie op arbeidskosten (nog meer flex, of lagere loonkosten), maar over flinke verbeteringen om een aantrekkelijke sector zijn.

Samen met de leden

In 2012 startte de FNV met een plan om de positie van de werkenden in de ouderenzorg fundamenteel te verbeteren. Dat deden we niet alleen maar samen met onze leden. Vanaf dag 1 bespraken we met de leden dat er in de sector, maar ook in Den Haag, een ouderenzorg afbraak-agenda lag, waar tegen gestreden moest worden. De enorme bezuinigingen, in combinatie met decentralisatie en aanbestedingen, leidden tot een race naar beneden. De kwaliteit van zorg en arbeidsvoorwaarden stonden onder enorme druk. Met als grootste gevolg zelfs het grootste massaontslag sinds de sluiting van de mijnen en de ontzegging van zorg voor tienduizenden ouderen! Een race naar beneden die gestopt moest worden.

Van cao naar politiek

De aandacht van de campagne verschoof van de cao naar de politiek. Want, wat heb je aan een goed cao als je door bezuinigingen je baan kwijt raakt? Wat heb je aan een goed loon als je de tijd niet krijgt om onze ouderen een goede oude dag te kunnen bezorgen? Dat is de reden dat voldoende tijd en collega’s om je werk goed te kunnen doen en belangrijk speerpunt werd. Flexwerk moest worden ingedamd. Het levert onzekere contracten op, maar is daarnaast ook onnodig omdat het de betrokkenheid van de zorgwerkers vermindert en de werkdruk verhoogt. Er moest een landelijke bezettingsnorm komen voor verpleeghuizen om de onderbezetting en hoge werkdruk aan te pakken. Daarnaast moeten gemeenten gedwongen worden om fatsoenlijke tarieven voor de thuiszorg te hanteren waarvan een cao-loon betaald kan worden. Zodat niet de werkgever die het laagste prijs (onder kostprijs) biedt de aanbesteding wint, maar degene die de beste zorg levert de aanbesteding wint.

Lees meer over de Red de Zorg-campagne>>

Focus op de problemen

De sector is met ruim 400.000 werknemers gigantisch groot. Daarom werd gekozen voor focus. De hoofdproblemen worden bij een paar instellingen aan de orde gesteld en er werden daar successen behaald. Op deze manier werd geïllustreerd wat de problemen in de sector waren én dat er oplossingen mogelijk waren. De publieke opinie werd door middel van onderzoek, verhalen van de werkvloer en acties wekelijks beïnvloed. Het is door deze campagne gelukt dat iedereen van de problemen in de ouderenzorg wist en erover sprak. Iedereen wist dat het niet goed ging in de ouderenzorg. Dat is ons ook kwalijk genomen. Waarom zo negatief? Om de doodsimpele reden dat het de rauwe onacceptabele werkelijkheid was, en die moest veranderen. Daardoor zagen de zorgwerkers ook dat ze niet de enige waren die door omstandigheden geen goede zorg aan onze ouderen konden bieden. Ze moesten het werk structureel met te weinig collega’s doen. 

Acties leiden tot afspraken

Door dit inzicht sloten steeds meer zorgwerkers zich aan en werden actief voor de vakbond. Vele acties volgden. Van een petitie tot bezettingen van een verpleeg- en gemeentehuizen. Duizenden werkers haalden in een korte tijd meer dan 1 miljoen handtekeningen op voor de volkspetitie Red de Zorg. Vervolgens demonstreerden ruim 20.000 mensen in Amsterdam voor goede zorg. Dit alles zorgde ervoor dat we een akkoord met het kabinet sloten. We spraken af dat de bezuinigingen verder werden teruggedraaid, er een bezettingsnorm komt voor verpleeghuizen en dat gemeenten voortaan tarieven voor de thuiszorg baseren op cao-lonen.

Publieke opinie

Door deze campagne zijn de oorzaken van de race naar beneden op arbeidskosten gestopt en is de publieke opinie over de ouderenzorg omgeslagen. Tijdens de Tweede Kamer Verkiezingen in 2012 was de overheersende gedachte dat de ouderenzorg onbetaalbaar was en dat er bezuinigd moest worden. In 2017 beloofden alle politieke partijen extra geld voor de ouderenzorg. De ene partij nog meer dan de andere om zo voor de gunsten van de kiezer te strijden. Dit kwam omdat de publieke opinie onder druk van aanhoudende acties van zorgmedewerkers in die vijf jaar is gedraaid. Het enige wat de politieke partijen van links tot rechts hebben gedaan is de publieke opinie volgen.

Dat is de gamechanger waardoor werkgevers bezuinigingen niet meer bij hun personeel willen halen maar samen met de vakbond willen gaan voor een fatsoenlijke standaard in de sector. Want werkgevers hebben ook gezien wat er gebeurt als duizenden zorgmedewerkers samen opstaan. En dan is het geen verrassing dat de werkgevers ‘ineens’ bereid zijn op dat gelijke speelveld behoorlijk meer loon te betalen en samen met de werkgevers voor goede zorg te gaan.

Georganiseerde strijd loont! 

Alhoewel we vinden dat dit een goed akkoord is, hebben we met de andere cao-partijen afgesproken dat het nog niet goed genoeg is. We hebben voor nu het maximale eruit gehaald, maar ook geconcludeerd dat de arbeidsvoorwaarden beter moeten willen we mensen voor de zorg behouden en nieuwe mensen aantrekken. Daarbij merkten we dat de werkgevers last hebben van de strafboetes door zorgverzekeraars en gemeenten die niet het reële tarief voor de thuiszorg betalen. Er blijft geld voor zorg op de plank liggen bij zorgverzekeraars en gemeenten willen de thuiszorg zo goedkoop mogelijk aanbesteden. Geld voor zorg, moet naar zorg. Daarom hebben we afgesproken dat de vakbonden samen met de werkgevers in actie gaan komen voor

1.)   10% loonsverhoging in de periode van 2019 t/m 2021

2.)  Een stop op de strafboetes door zorgverzekeraars zodat als het geld voor de zorg ook naar de zorg gaat

3.)  Gemeentes een tarief voor de huishoudelijke verzorging hanteren die de kostprijs dekt. Dus een tarief waarvan werkgevers thuiszorgmedewerkers een loon kunnen betalen zoals in de cao is afgesproken.

Daarom is het nu tijd om je aan te sluiten bij de strijd voor meer tijd, geld en waardering voor de zorg.

Sluit je aan, word lid en doe mee!